Arbitrage is een bindende procedure in eerste en laatste aanleg waarbij het geschil wordt voorgelegd aan een arbiter . De arbiter zal handelen zoals een rechter, maar mag oordelen in billijkheid. De partijen zullen gehoord worden en de arbiter zal een vonnis neerschrijven. Tegen dit vonnis is geen beroep mogelijk. Het geschil wordt dus definitief beslist.

Internationaal wordt deze procedure vooral gebruikt in commerciële geschillen. 
Arbitrage bestaat in België reeds geruime tijd en is bij wet geregeld in Deel VI.: art. 1676 tot 1723 van het Gerechtelijk Wetboek

Het voordeel van een arbitrage is:

• de absolute geheimhouding.
• de snelheid waarmee de procedure wordt gevoerd.
• het oordeel volgens billijkheid.

Voor grote arbitrages is het toezicht van een arbitrage-instituut wenselijk, maar niet noodzakelijk. Er zijn in België meer dan 50 instituten. Deze hebben een reglement waarin praktische regels zijn vastgelegd.

Voor kleinere bouwgeschillen is de "ad hoc arbitrage” het meest aangewezen.
Deze arbitrage volgt de regels van Deel VI van het Gerechtelijk Wetboek. De termijnen, kosten en andere praktische afspraken worden door partijen zelf bepaald.

Frank Luyts voert ad-hoc arbitrages uit en hij is ingeschreven in verschillende arbitrage-instituten.